Ελληνική Οινοποιία – Καινοτομίες

ambelia

 

 

 

 

 

 

 

Στον ιστότοπο   http://winesurveyor.weebly.com  θα βρείτε κάθε λεπτομέρεια που μπορείτε να φανταστείτε, για αμπέλια, κρασιά και αποστάγματα, για ολόκληρη την Ελλάδα και ολόκληρο τον κόσμο. Είναι πλήρης και πολύ εύχρηστος.

Ελιές και λάδι

elies1elies2

http://www.elies-ladikalamatiano.gr

Βάλε ελιά για το παιδί σου και συκιά για τη ζωή σου. (παροιμία)

Στο http://www.elies-ladikalamatiano.gr  θα βρείτε όλες τις πληροφορίες,  που θέλετε, για καλλιέργεια της ελιάς. Και  για παραγωγή,τυποποίηση,εμπορεία κτλ επιτραπέζιας ελιάς και λαδιού.

Ανάβρα : Η Ελβετία στην Ελλαδα

ΑΝΑΒΡΑ :Έγινε,με καλή διαχείριση, Χωριό υπόδειγμα ανάπτυξης,σε χαλεπούς καιρούς.
Αντικείμενο μελέτης, για δημόσιους λειτουργούς και ιδιώτες.

 

Η Ανάβρα έχει εξελιχθεί σε αγροτικό οικισμό πρότυπο. Έγινε ο πρώτος οικισμός της Ελλάδας που καλύπτει εντελώς τις ενεργειακές του ανάγκες από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Παράλληλα το επίπεδο διαβίωσης των κατοίκων είναι ένα από τα υψηλότερα στην Ελλάδα και είναι ένα από τα λίγα ορεινά αγροτικά χωριά της Ελλάδας που ο πληθυσμός του παρουσιάζει αύξηση.

“Αναβρά-Ζω”,είναι πολιτιστικός οργανισμός με εξαιρετικό site για την Ανάβρα.Δίνει όλες

τις πληροφορίες , από ξεκίνησε και πώς σε 12 χρόνια έγινε ένας οικισμός που θα ζήλευε η

Ελβετία!

http://www.anavra-zo.gr

Kάδος -δέντρο

KadosDendro

 

 

 

Ένας κάδος που στέκεται σαν δέντρο, σας μιλά, ανοίγει αυτόματα την ειδική υποδοχή και δέχεται τα απορρίματά σας σχεδίασε η ελληνική εταιρία Soukos Robots που εδρεύει στην Λάρισα.

Ήδη η θεσσαλική πόλη, το Κιλκίς, η Καβάλα, το Χαλάνδρι, η Ηλιούπολη και πολλοί ακόμα δήμοι της Αττικής και όλης της Ελλάδας έχουν προχωρήσει στην τοποθέτηση των κάδων αυτοματοποιημένης συγκομιδής απορριμμάτων της εταιρίας.

Η πρωτοποριακή στήλη ανιχνεύει αυτόματα την κίνηση, και έτσι, όταν πλησιάσετε με τα απορρίμματά σας, ανοίγει ειδική υποδοχή και με αυτοματοποιημένες φωνητικές οδηγίες τοποθετείτε τα σκουπίδια. Ειδικός μηχανισμός ωθεί προς τα μέσα τον αέρα ώστε να μην βγαίνουν προς τα έξω μυρωδιές, ενώ στην συνέχεια, μέσα στην στήλη, τα απορρίμματα συμπιέζονται ώστε να μειωθεί μέχρι και 80% ο όγκος τους. Ταυτόχρονα, όλη η εγκατάσταση μπορεί να χρησιμεύσει ως στήλη με φως για το βράδυ ή να μεταμορφωθεί σε δέντρο, χάρη στην ειδική υποδοχή για… φοίνικα στην κορυφή της. Δείτε περισσότερα εδώ.

Η οριοθέτηση του αιγιαλού

 

Η οριοθέτηση αιγιαλού είναι μια ακόμη σχιζοφρενική διαδικασία στηΔημόσια Διοίκηση.

Η γραμμή που δείχνει τα όρια θάλασσας και στεριάς δεν είναι επίσημα γνω-
στή. Κι όμως από αυτήν εξαρτώνται τόσο ιδιοκτησιακά δικαιώματα (δημο-
σίου – ιδιωτών) όσο και πολεοδομικές ρυθμίσεις και επενδυτικές διαδικα-
σίες.

Η γραμμή του αιγιαλού προσδιορίζεται στην πράξη κατά μικρά τμήμα-
τα από ειδικές επιτροπές, μετά από αίτηση ενδιαφερομένου, ο οποίος θέ-
λει συνήθως να χτίσει ή να περιφράξει την ιδιοκτησία του. Έτσι το αποτέ-
λεσμα αθέλητα, και μερικές φορές ηθελημένα, δεν δίνει τη σωστή γραμμή.

Και  είναι φυσικό  να  υπάρχουν αποκλίσεις, αφού οι προσδιορι-
σμοί γίνονται αποσπασματικά και όχι συνεχόμενα, από διαφορετικές επιτροπές
και σε χρόνους που απέχουν 10-15 ή και περισσότερα χρόνια, για τμήματα
που κάποτε θα αποτελέσουν μια συνεχόμενη γραμμή.

Για να τερματιστεί η τριτοκοσμική αυτή διαδικασία, ανατέθηκε και εκ-
πονήθηκε μελέτη, με χρηματοδότηση από το ΚΠΣ ΙΙΙ, που καλύπτει τις α-
κτογραμμές σε ολόκληρη σχεδόν την επικράτεια. Έχουν έτσι ετοιμαστεί
έγχρωμοι ψηφιακοί ορθοφωτοχάρτες σε κλίμακα 1:1000, πάνω στους ο-
ποίους θα χαραχθεί η οριογραμμή του αιγιαλού.

Πέρασαν 10 χρόνια,που οι χάρτες περιμένουν και οριοθέτηση δεν γίνεται.

Δεν πρέπει, επιτέλους,να τελειώνουμε; Ή μήπως μας φταίει η Μέρκελ και το ΔΝΤ;

 

Η καινοτομία στο δημόσιο βίο

 

Τι μπορεί, τι πρέπει να γίνει,σήμερα:

Οι προτάσεις που περιλαμβάνονται εδώ είναι εξειδικευμένες και συνδέονται με τον όρο καινοτομία, στο δημόσιο τομέα,ώστε να αποτελέσουν υποδομές και για τον ιδιωτικό.

• Πρώτιστη καινοτομία είναι να βλέπουμε τα πάντα με καινούριο μάτι.

Να αναζητούμε ιδέες για καλύτερα αποτελέσματα. Να μιμούμαστε
τους καλύτερους.  Ακόμη και μια ταπεινή ιδέα, μπορεί να αποδώσει πολλά.

• Θεμελιώδης καινοτομία είναι η ανακαίνωση (καινούριωμα) της κυ-
βερνητικής λειτουργίας. Ζούμε σε πολεμική ατμόσφαιρα. Περνάμε
μέρες αγωνίας. Δεν επιτρέπεται να κινούμαστε με τέμπο περιπάτου.
Αν η κυβέρνηση τρέξει και ρυμουλκήσει την κυβερνητική μηχανή, τό-
τε όλα θα αλλάξουν ρυθμούς. Δεν μας λείπουν πρότυπα ούτε και
χρήματα, για την συγκεκριμένη δράση. Απόδειξη ότι  κον-
δύλια του ΕΣΠΑ περιμένουν από το 2007! Απόδειξη ότι στην περί-
πτωση της μοναδικής ελληνικής Ζώνης Καινοτομίας(αυτης της θεσσαλονίκης) επί  15  χρόνια
μιλάμε για χωροθέτησή της και για κίνητρα λειτουργίας των επιχειρή-
σεων στην περιοχή της!

• Να υιοθετήσουμε υψηλές ταχύτητες παντού. Η καταναλωτική κοινω-
νία στην οποία φιλοδοξούμε να προωθήσουμε τα παραγόμενα νέα
προϊόντα μας, κινείται με ρυθμούς πολύ γρήγορους. Δουλεύει με το
«σύνδρομο της μόδας».

Αν εμείς θέλουμε 5 χρόνια να σκεφτούμε, 5χρόνια να αποφασίσουμε, και 5 να ξεκινήσουμε παραγωγή, είναι πολύ πιθανό τα προϊόντα μας να είναι ήδη ξεπερασμένα. Να ανήκουν
στην κατηγορία των στοκ που πουλιούνται, πλέον, με το κιλό σε εξευτελιστικές τιμές.

Είναι κρίμα ότι τα καλύτερα μυαλά ξενιτεύονται, κυρίως εξαιτίας του κλίματος αναξιοκρατίας που επικρατεί στη χώραμας. Αυτό όμως μας στοιχίζει πολύ, γιατί εκείνοι θα έφερναν και τις
καινούριες ιδέες και θα εμβολίαζαν το σύστημα με το καινοτόμο πνεύμα της παραγωγικότητας και ανάπτυξης αντί της επικρατούσης ράθυμης αντίληψης της αναποφασιστικότητας και της αναβλητικότητας.

• Να χρησιμοποιήσουμε τους καλύτερους για μπροστάρηδες και συ-
ντονιστές. Είναι κρίμα ότι ο αγώνας για την καινοτομία έχασε ένα
πρωτοπόρο του, όπως ο καθηγητής Ι.Βασάλος, με περγαμηνές σε
Αμερική και Ελλάδα, ο οποίος αναγκάστηκε σε παραίτηση από την
προεδρία της Ζώνης της Θεσσαλονίκης, εξαιτίας της κυβερνητικής
αδιαφορίας. Πρέπει να αναζητηθούν, ειλικρινά, και να αξιοποιηθούν
ικανά στελέχη. Αυτό θα ήταν ακόμη μια καινοτομία για την ελληνική
πραγματικότητα.

•. Να εγκαταστήσουμε την πληροφορική σ’ ολόκληρο το δημόσιο τομέα.
Αυτό θα συμβάλει ιδιαίτερα στην ανάπτυξη της καινοτομίας και
αποτελεσματικότητας του ιδιωτικού τομέα. Σήμερα τα δύο συστήματα
σε ιδιωτικό και δημόσιο χώρο δεν είναι συμβατά,σε πολλές περιπτώσεις.

• Να ξεκινήσουμε αμέσως, αύριο το πρωί, τα προγράμματα καινοτομί-
ας που έχουν εγκριθεί και έχουν ενταχθεί στο ΕΣΠΑ.

• Να καθιερώσουμε συστήματα διαγωνισμών και βραβεύσεων με α-
διάβλητες διαδικασίες, για την ανάδειξη νέων ιδεών.

• Να καθιερώσουμε συνεργασία Δημοσίου – Πανεπιστημίων – επιχει-
ρήσεων για προώθηση καινοτόμων προϊόντων, αξιοποιώντας την
πανεπιστημιακή γνώση και έρευνα.

• Να υποστηρίξουμε την εφαρμοσμένη έρευνα και να αξιοποιήσουμε
«ανακαλύψεις» που έκαναν άλλοι στους τομείς συγκριτικών πλεονε-
κτημάτων της χώρας (μεταφορές, εμπόριο, logistics, τουρισμός, γε-
ωργία). Έτσι, θα μεγιστοποιήσουμε τα σχετικά αποτελέσματα. Θα
βγούμε μπροστά από τους ανταγωνιστές μας, αφού δεν θα υστερού-
με σε μεθόδους, ενώ θα υπερτερούμε σε φυσικές ομορφιές, κλίμα,
πολιτιστικούς θησαυρούς, στρατηγική θέση για εμπόριο και μεταφο-
ρές.

• Να μη σπαταλάμε δυνάμεις και χρήμα, που δεν έχουμε, για βασική
έρευνα. Ας αφήσουμε τα μεγάλα κέντρα τύπου CERN να ασχολη-
θούν με αυτή, όπως άλλωστε έκαναν στο παρελθόν χώρες πολύ με-
γαλύτερες (Ιαπωνία, Κίνα και Ρωσία). Δεν μπορούμε να συναγωνι-
στούμε την Αμερική, την Γερμανία ή τη Γαλλία. Ειδικότερα να υπο-
στηρίξουμε γνωστές τεχνολογίες (π.χ. νανοτεχνολογία) στην αγροτι-
κή ανάπτυξη και στην βιομηχανία τροφίμων.

• Να προωθήσουμε την κατασκευή προϊόντων με μεγάλη ζήτηση (και
ας μην είναι πρωτότυπα) που ως τώρα δεν παράγονται στην Ελλά-
δα. Τέτοια είναι κατ’ εξοχήν τα εξαρτήματα που απαιτούνται για τις
κατασκευές φωτοβολταϊκών και ανεμογεννητριών. Σήμερα αυτά ει-
σάγονται από άλλες χώρες και κοστίζουν πολύ με συνέπεια να είναι
πανάκριβη η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τις πηγές αυτές. Η
Ελλάδα των ελάχιστων πόρων και της μεγάλης ανεργίας θα ωφελη-
θεί πολλαπλά.

• Να οργανώσουμε κοιτίδες καινοτομίας που θα ρυμουλκήσουν το σύ-
στημα στην πρόοδο. Μέσα σε αυτές θα εξασφαλιστούν οι απαραίτη-
τες υποδομές, θα καλλιεργηθεί πνεύμα ανταγωνισμού, θα εγκατα-
σταθούν συνεργαζόμενες, συμπληρωματικές και υποστηρικτικές
δραστηριότητες. Θα εξασφαλιστεί καλύτερη πρόσβαση στις αγορές,
πράγμα που απασχολεί ιδιαίτερα τους παραγωγούς καινοτόμων
προϊόντων, αφού τους απορροφά η δημιουργία και υστερούν στο
εμπόριο. Προτείνονται τρεις περιπτώσεις – πρότυπα κοιτίδων καινο-
τομίας που αξίζει να μελετήσουμε.

• Το πρότυπο της Σιγκαπούρης. Η εκεί Ζώνη Καινοτομίας όμως «One
Northe” ένα πραγματικό θαύμα δημιουργικότητας, είναι πολύ μακριά
από εμάς σε απόσταση και σε νοοτροπία.

• Η Ζώνη Καινοτομίας της Βαρκελώνης, «@ 22 Barcelona”, αντιθέτως,
νομίζω πως είναι κοντά στα μέτρα μας: μια έκταση 1.650 στρεμμά-
των περιλαμβάνει και παλιές αναμορφωμένες εγκαταστάσεις κοντά
στις μοντέρνες. Έχουν εγκατασταθεί εκεί πάνω από 1.500 δραστη-
ριότητες που απασχολούν σχεδόν διπλάσιους εργαζόμενους από
όλες σχεδόν τις άλλες βιομηχανίες της πόλης.

• Αλλά και αν τίποτα από τα παραπάνω δεν μας έχει πείσει, ίσως απο-
τελέσει ένα ηχηρό ράπισμα η πληροφορία ότι γύρω και μέσα στην
Κωνσταντινούπολη λειτουργούν ήδη 20 συστάδες καινοτομίας(το έτος 2011) Έτσι
μπορεί να ξυπνήσουμε, να οργανώσουμε και να λειτουργήσουμε τη
μοναδική εν Ελλάδι Ζώνη Καινοτομίας της Θεσσαλονίκης που την
«παιδεύουμε» επί 15   χρόνια χωρίς να έχουμε προσδιορίσει καν πού το πάμε.

Μεταφορά συντελεστή δόμησης, λύσεις χωρίς λεφτά

Πώς Κράτος και δήμοι απαλλάσονται από χρέη.

Πώς ιδιώτες εισπράττουν, επιτέλους, τις αποζημιώσει τους.

 

Υπάρχει ένα δημόσιο χρέος «αφανές» προς ιδιώτες, των Δήμων ( για  δημιουργία  δρόμων, πλατειών, πάρκων) και του δημοσίου ( για διατηρητέα και αρχαιολογικούς χώρους). Το ύψος αυτού
του χρέους σε ολόκληρη τη χώρα μπορεί να φθάνει και το γνωστό μας
δημόσιο χρέος!

Ζεστό χρήμα για τις πιο πάνω αποζημιώσεις ούτε υπάρχει, ούτε
πρόκειται να βρεθεί. Υπάρχει,όμως, άλλος τρόπος ν’αποζημιωθούν οι δικαιούχοι,κ’ αυτόν παρουσιάζουμε, γιατί αλλοιώς:
α) μερικές ακόμη γενιές ιδιοκτητών να φύγουν από αυτόν τον μάταιο
κόσμο χωρίς να δικαιωθούν·
β) όσοι ενδιαφερόμενοι είναι πιο «δραστήριοι» να επιτύχουν λύσεις,
αυτοί και μόνο·
γ) να χαθούν χιλιάδες δρόμοι, πλατείες, πάρκα, διατηρητέα, αρχαιολο-
γικοί χώροι.
Το πολύ σπουδαίο αυτό θέμα συζητιέται επί 35 χρόνια χωρίς αποτέ-
λεσμα, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες για τη λύση του.

Αρχικά  δόθηκε η ακόλουθη λύση: αυτός που δεν μπορεί να χτίσει,
επειδή το οικόπεδό του πέφτει σε δρόμο, πλατεία, πάρκο, αρχαιολογικό
χώρο κτλ να έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει το δικαίωμα ανοικοδόμησης
(τον συντελεστή δόμησης) σε άλλο ή άλλα οικόπεδα προσαυξάνοντας τον
εκεί επιτρεπόμενο συντελεστή δόμησης.

Στην πράξη όμως η λύση κολλάει στην ανεπάρκεια της νομοθετικής
διαδικασίας, στους κερδοσκόπους που παρεμβάλλονται και στην ανεπαρ-
κή συνεργασία διοίκησης και ΣτΕ. Τι γίνεται δηλαδή:
• Ψηφίζεται νόμος για τη μεταφορά συντελεστή και εφαρμόζεται για
ένα διάστημα. Το ΣτΕ κρίνει το νόμο αντισυνταγματικό.
• Ψηφίζεται δεύτερος νόμος, που λαμβάνει υπόψη τις παρατηρήσεις
του ΣτΕ και αυτός όμως, μαζί με τα εφαρμοστικά του ΠΔ κρίνονται
αντισυνταγματικά, παρόλο που το ίδιο το ΣτΕ είχε επεξεργαστεί τα
διατάγματα αυτά.
• Ψηφίζεται τρίτος νόμος, αλλά και αυτός σκοντάφτει.
Η βασική αντίρρηση του ΣτΕ είναι να μην επιβαρύνεται υπέρμετρα η
περιοχή υποδοχής συντελεστή από την προσθήκη του νέου. Αυτό είναι
λογικό και υποχρεωτικό κατά το Σύνταγμα, που προστατεύει το περιβάλ-
λον.

Υπάρχει λύση, απλή, πρακτική και κατά τη γνώμη μου υποχρεωτική,
γιατί είναι αδιανόητο,
α) Να μην αποζημιώνονται οι θιγόμενοι από την εφαρμογή σχεδίων
πόλεων την προστασία των αρχαιοτήτων και διατηρητέων κτιρίων,
ελλείψει χρημάτων, και να τους ωθούν σε μεταφορά συντελεστή.
β) Όσοι κάνουν μεταφορά, να χάνουν το οικόπεδό τους αλλά στη συ-
νέχεια να χαρακτηρίζονται και ως παράνομοι από το ΣτΕ, επειδή
εφάρμοσαν τον νόμο της μεταφοράς συντελεστή και να υφίστανται
τις σχετικές συνέπειες (κατεδάφιση, πρόστιμα κτλ).

Ποια είναι η λύση ώστε να λειτουργήσει το σύστημα μεταφοράς συντε-
λεστή ;
α) Να υπάρξει συνεννόηση και συμφωνία Κυβέρνησης και ΣτΕ για την ψή-
φιση νόμου και διαταγμάτων παραδεκτών,ώστε να μην έχουμε πάλι ακυρώσεις.
β) Για να μην επιβαρύνεται υπέρμετρα η περιοχή υποδοχής συντελε-
στή, θα μπορούσε να περιοριστεί σε ολόκληρη την επικράτεια ο συ-
ντελεστής κατά 5% και να επιτραπεί παντού αύξησή του (λόγω μετα-
φοράς συντελεστή) κατά 10%. Έτσι, η μεταφορά θα διασπείρεται και
θα επιβαρύνει,όπου εφαρμόζεται, το πολύ 5%.
γ) Ο προς μεταφορά συντελεστής να μπορεί να τεμαχιστεί ώστε να μοι-
ράζεται σε πολλά οικόπεδα αφού η επιτρεπόμενη προσαύξηση, σε
κάθε περίπτωση, δεν μπορεί να είναι πάνω από 10%.

Η συμπεριφορά μας στο θέμα της μεταφοράς συντελεστή θυμίζει την
ανάλογη με το ΕΣΠΑ. ατελείωτες κουβέντες χωρίς αποτέλεσμα. Λες και
θεωρούμε ως αποτέλεσμα να εξαντλούμαστε σε συζητήσεις … χωρίς α-
ποτέλεσμα!

Με τη μεταφορά συντελεστή σώζουμε τις πόλεις, το περιβάλλον, τηνπολιτιστική μας κληρονομιά, την ώρα που δεν υπάρχει «σάλιο» για σχετικές αποζημιώσεις. Μόνο στενοκεφαλιά ή αδικαιολόγητη ραθυμία μπορεί να σταματήσουν μια κυριολεκτικά σωτήρια διαδικασία.

Τις επόμενες γενιές τις φορτώνουμε με δυσβάσταχτες δικές μας υπο-
χρεώσεις. Ας μην τις στερήσουμε κι ένα μεγάλο κομμάτι στην ποιότητα
ζωής που μπορούμε να περισώσουμε.

Εθνικό Δασολόγιο, δασικοί ψηφιακοί χάρτες

 

 

 Αν οριοθετηθούν οι δασικές εκτάσεις, δημόσιες και ιδιωτικές,  οι εμπρηστές και οι καταπατητές δεν θα μπορούν να ψαρεύουν σε θολά νερά.

Αυτή η ευκολότατη κίνηση δεν γίνεται. Αντίθετα,πολλές φορές, οι αρχές κάνουν πλάτες και στραβά μάτια στις αυθαιρεσίες.

 

δασικοιΧάρτεςDasikos_Xarths

Εθνικό δασολόγιο, δασικοί ψηφιακοί χάρτες:

Οι πολίτες πιστεύουν ότι οι περισσότερες πυρκαγιές στα δάση είναι προϊόν εμπρησμού από διάφορους επιτήδειους, που οικειοποιούνται στη συνέχεια την καμένη δημόσια γη και την εμπορεύονται. Η αυθαίρετη δόμηση είναι το επόμενο συμπλήρωμα. Έτσι κακοποιείται βάναυσα το περιβάλλον, καταπατείται δημόσια γη, ακολουθεί άναρχη δόμηση. Είναι πολύ εύκολο να μπει φρένο σε αυτήν την αλυσίδα της αυθαιρεσίας και διαφθοράς, αν οριοθετηθούν οι δασικές εκτάσεις, δημόσιες και
ιδιωτικές, οπότε οι εμπρηστές και οι καταπατητές δεν θα μπορούν να ψαρεύουν σε θολά νερά.

Αυτή η ευκολότατη κίνηση δεν γίνεται. Αντίθετα,
πολλές φορές, οι αρχές κάνουν πλάτες και στραβά μάτια στις αυθαιρεσίες.
Κι ακόμη χειρότερα, παρατηρήθηκαν περιπτώσεις νομοθετικής κάλυψης της ανομίας.

Μια τέτοια περίπτωση είχε συγκλονίσει το 2004, κατά την προεκλογική περίοδο, το δημόσιο βίο: ο αρμόδιος υφυπουργός μαζί με κάποιους βουλευτές προώθησαν στη βουλή τροπολογία, σε υπό ψήφιση νομοσχέδιο, με βάση την οποία «εξαφάνιζαν» δάσος 15.000 στρεμμάτων και έδιναν
στον ιδιοκτήτη – επιχειρηματία τη δυνατότητα να χτίσει εκατοντάδες χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα.
Με την αποκάλυψη του σκανδάλου αποκλείστηκαν, από τους συνδυασμούς του κυβερνώντος κόμματος, όλα τα εμπλεκόμενα στελέχη!

Ποια είναι η πρακτική που τηρούν οι πολεοδομικές και δασικές υπηρεσίες, προκειμένου να κατασκευαστεί ένα κτίσμα εκτός σχεδίου πόλεως;Σημειωτέον ότι μιλάμε για το 50% σε όγκο των ανεγειρομένων κτισμάτων στα οποία συμπεριλαμβάνονται κατοικίες, επαγγελματικοί χώροι, βιομη-χανίες, αποθήκες, τουριστικές και αθλητικές εγκαταστάσεις κτλ. Τι κάνει λοιπόν αυτός που θέλει να χτίσει; Υποβάλλει, στο δασαρχείο,ένα τοπογραφικό της ιδιοκτησίας του, και ζητάει βεβαίωση ότι είναι εκτός δασικής περιοχής.

Το δασαρχείο συσχετίζει το τοπογραφικό με διάφορους χάρτες και παλαιές αεροφωτογραφίες, που αυτό μόνο διαθέτει, τα στελέχη του μόνομπορούν να ερμηνεύσουν και εκδίδει την βεβαίωση θετική ή αρνητική. Όμως στα χρησιμοποιούμενα στοιχεία από το δασαρχείο δεν υπάρχειβεβαιότητα αντικειμενικής ερμηνείας, ούτε διαφάνεια. Οι βεβαιώσεις καθυστερούν και δεν πείθουν πάντοτε. Απόδειξη ότι εκεί που υπήρχε πυκνόδάσος πριν από την πυρκαγιά, μετά από αυτήν δίνονται, πολλές φορές, βεβαιώσεις ότι δεν υπήρχε.

Και όμως το πρόβλημα έχει μια πολύ απλή λύση: να ολοκληρωθούν και να δημοσιευθούν στο διαδίκτυο, το συντομότερο, οι δασικοί ψηφιακοί χάρτες.

Είναι μια ιστορία που σέρνεται χρόνια, με συνέπεια οι πολίτες να ταλαιπωρούνται και οι επιτήδειοι να ευνοούνται, εις βάρος των άλλων αλλά κυρίως εις βάρος του δημοσίου, που αποτελεί τον πιο αδύναμο κρίκο. Επιτέλους  πρέπει να τελειώνουμε.

Από τον ψηφιακό χάρτη στο διαδίκτυο, ο καθένας μπορεί, με τη βοήθεια ενός τοπογράφου, να διαπιστώνει αν το κτήμα του πέφτει μέσα σε περιοχή χαρακτηρισμένη ως δάσος. Την ίδια διαπίστωση μπορεί να κάνει ο δήμος, η πολεοδομία και το δικαστήριο σε περίπτωση αμφισβήτησης.

Όλοι θα κερδίσουν από μια τέτοια ενέργεια εκτός από την γραφειοκρατία και την διαφθορά. Θα λείψουν αιτήσεις, καθυστερήσεις, επιτροπές, διαφωνίες, ενστάσεις, δευτεροβάθμιες επιτροπές, κουκουλώματα, αρπαγή δημόσιας περιουσίας.

Ασφάλεια δόμησης:
Η ασφάλεια δόμησης είναι ένα άλλο ζητούμενο που διακυβεύεται ελλείψει οριοθέτησης των δασών. Έχουν ταλαιπωρηθεί ανυποψίαστοι πολίτες που αγόρασαν «μερίδες» σε οικοδομικούς συνεταιρισμούς, άλλοι που έχτισαν και εντός σχεδίου πόλεως ακόμη και εκ των υστέρων διαπίστωσαν ότι τα οικόπεδά τους ήταν «δάση». Η Βουλή κλήθηκε να λύσει ορισμένα τέτοια αδιέξοδα εντός σχεδίου πόλεως, όπου είχαν εκδοθεί νόμιμες άδειες,και είχαν χτιστεί χιλιάδες οικοδομές, εκατοντάδες χιλιάδες όμως άλλες περιπτώσεις είναι στον αέρα, με συνέπεια να αλωνίζουν οι επιτήδειοι.

Τώρα που καταλάβαμε ότι πρέπει να μπει τάξη, ότι πρέπει και οι ξένοι αγοραστές ακινήτων και οι επενδυτές να κατανοούν την ελληνική πραγματικότητα, είναι ώρα να τελειώνουμε το συντομότερο

Ιδιωτικοποιήσεις

leoforeia

 

 

 

 

 

 

 

Παραθέτω αυτούσιο  δημοσίευμα από την εφημερίδα “Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ”.

Χρήσιμα διδάγματα του «μοντέλου 1992»

Το 1992 έγινε η μόνη, μέχρι σήμερα, προσπάθεια θεσμικής αλλαγής του Συστήματος με αντικείμενο την τότε ΕΑΣ, σε ένα δοκιμασμένο και λειτουργούν σε όλη την Ελλάδα πλην Αθηνών πλαίσιο, δηλ. την ιδιωτικοποίηση της λειτουργίας και εκμετάλλευσης των λεωφορείων υπό την άμεση εποπτεία του κράτους.

Ας δούμε τι έγινε τότε:
Σε όλη την Ελλάδα, πλην Αθηνών, λειτουργούν τα ΚΤΕΛ και στη Θεσ-
σαλονίκη ο ΟΑΣΘ, που όπως όλοι γνωρίζουμε είναι ιδιωτικά. Η ιδιοκτησία
του κάθε συγκεκριμένου λεωφορείου εξασφαλίζει την πλήρη σύνδεση και
εξάρτηση του οδηγού από αυτό, πράγμα που εγγυάται την καλή, οικονομι-
κή και συνεχή λειτουργία του οχήματος και βεβαίως την απρόσκοπτη λει-
τουργία του Συστήματος. Το 1992 η ΕΑΣ είχε 7.200 προσωπικό, 1.850
λεωφορεία, ηλικίας μέχρι και 12 ετών, 6 αμαξοστάσια και μία επισκευαστι-
κή βάση. Υπήρχε άμεση ανάγκη ανανεώσεως του στόλου των λεωφορεί-
ων. Είχε επίσης ένα τεράστιο μόνιμο, ετήσιο λειτουργικό έλλειμμα παρά το
ότι επεδοτείτο κάθε χρόνο με τεράστια ποσά.

Ριζικές αλλαγές: Η κυβέρνηση τότε πήρε την απόφαση να αλλάξει ριζι-
κά το σύστημα λειτουργίας των λεωφορείων ώστε να μπορεί αυτό να λει-
τουργεί με υγιή οικονομικά κριτήρια. Η ΕΑΣ διελύθη και ετέθη υπό εκκαθά-
ριση. Το προσωπικό αποζημιώθηκε πλήρως και εκλήθη κατά προτεραιότη-
τα να αποκτήσει την ιδιοκτησία των λεωφορείων.

Δημιουργήθηκαν οκτώ Συγκοινωνιακές Επιχειρήσεις (ΣΕΠ) που θα
λειτουργούσαν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια υπό την εποπτεία και τον
έλεγχο του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών, με αποκλειστικούς μετό-
χους τους νέους ιδιοκτήτες των λεωφορείων -κάθε ένας δικαιούχος έπαιρ-
νε μισό λεωφορείο – οι οποίοι ήταν, κατά βάση, τέως εργαζόμενοι της τέως
ΕΑΣ, και πολύτεκνοι, οι οποίοι κατέβαλαν 500.000 δρχ. ο καθένας, προ-
κειμένου να εξασφαλίσουν την απαραίτητη άδεια. Τους παραχωρήθηκε η
χρήση των υφισταμένων λεωφορείων με την υποχρέωση να τα αντικατα-
στήσουν με καινούργια τελευταίας τεχνολογίας σε αριθμό και είδος σύμ-
φωνα με τις προδιαγραφές του ΟΑΣ με δική τους δαπάνη. Μέχρι να συντε-
λεστεί η ανανέωση του στόλου οι μέτοχοι ανέλαβαν την επισκευή και συ-
ντήρηση των παλαιών λεωφορείων ιδίαις δαπάνες.

Εισιτήρια και επιδότηση: Ουδεμία αύξηση εισιτηρίου επεβλήθη. Η κρα-
τική επιδότηση ήταν 75 δρχ. ή 22 λεπτά του ευρώ για κάθε ακυρωμένο ει-
σιτήριο. Εδώ έχει σημασία να τονιστεί ότι η επιδότηση είχε σκοπό τη διατή-
ρηση της τιμής του εισιτηρίου χαμηλά για κοινωνικούς λόγους. Επί πλέον ο
τρόπος αυτός της κρατικής επιδότησης (δηλ. επιδότηση του φθηνού εισι-
τηρίου και όχι του ελλείμματος όπως γίνεται σήμερα) αποτελούσε ισχυρό
κίνητρο αύξησης της παραγωγικότητας του μετόχου, δηλ. αύξηση του επι-
βατικού κοινού με οικονομικούς (όχι τζαμπατζήδες, όπως τους λένε σήμε-
ρα) επιβάτες.

Ο ΟΑΣ είχε την ευθύνη διακίνησης των εισιτηρίων, τη συλλογή των ει-
σπράξεων και την απόδοσή τους στις ΣΕΠ με την καταβολή της ανάλογης
επιδότησης μετά από πλήρη έλεγχο των ακυρώσεων εισιτηρίων που είχαν
πραγματοποιηθεί.
Ο ΟΑΣ, πριν από τον επιμερισμό των εισπράξεων στις ΣΕΠ, παρα-
κρατούσε και απέδιδε στους προμηθευτές το ποσό των τοκοχρεολυτικών
δόσεων που όφειλαν οι μέτοχοι των ΣΕΠ για την αγορά των νέων λεωφο-
ρείων (περί των οποίων, παρακάτω). Έτσι διασφαλίζονταν η εξόφληση
των χρεών από την αγορά λεωφορείων χωρίς επιπτώσεις στο Συγκοινωνι-
ακό Έργο, αλλά και η εγγύηση των 15 εκατ. δρχ. ανά λεωφορείο που είχε
παράσχει το Ελληνικό Δημόσιο.
Άμεσα με την έναρξη λειτουργίας τους, οι ΣΕΠ διενέργησαν μειοδοτι-
κούς διαγωνισμούς, υπό την εποπτεία του ΟΑΣ για την προμήθεια των νέ-
ων λεωφορείων, τα οποία ήταν τελευταίας τεχνολογίας, φιλικά προς τον
χρήστη και ειδικά για τα ΑΜΕΑ και το περιβάλλον, σύμφωνα με τις προδια-
γραφές του αρμόδιου υπουργείου Μεταφορών. Πράγματι αγοράστηκαν
περί τα 800 λεωφορεία τα οποία και τέθηκαν σε λειτουργία σε λιγότερο από
ένα χρόνο, με προοπτική να αγοραστούν άλλα τόσα άμεσα στη συνέχεια.
Το Σύστημα δούλεψε για 16 μήνες.

Άμεσα αποτελέσματα: Στο διάστημα αυτό, παρά τη λυσσαλέα αντίδρα-
ση συνδικαλιστών, πολιτικών κομμάτων και την εχθρική στάση μεγάλου
μέρους των ΜΜΕ, είχε εντυπωσιακά αποτελέσματα.
• Πρώτον, αυξήθηκε ανά μονάδα λεωφορείου το συγκοινωνιακό έργο
και με ποιοτικές συνθήκες που είχε χρόνια να δει το επιβατικό κοινό.
Χαρακτηριστικό είναι ότι τα λεωφορεία τότε πραγματοποιούσαν 5,1
δρομολόγια στη βάρδια έναντι 3,7 της ΕΑΣ, οι δε απώλεια, για διά-
φορους λόγους, δρομολογίων είχε σχεδόν μηδενισθεί.
• Δεύτερον, εξαφανίστηκαν τα ελλείμματα που επιβάρυναν τον κρατικό
κορβανά. Η επιδότηση δεν κάλυπτε ελλείμματα, αλλά αποτελούσε την
κοινωνική προσφορά προς τον χρήστη.
• Τρίτον, έγινε η προμήθεια των λεωφορείων χωρίς να επιβαρυνθεί το
κράτος μία δραχμή.
• Τέταρτον, το κράτος εισέπραξε από τη φορολογία των μετόχων, ΦΠΑ
και λοιπές κρατήσεις πάνω από 3,5 δισ. δρχ.
• Πέμπτον, περιορίστηκε λόγω της άμεσης εποπτείας του ιδιοκτήτη
πάρα πολύ η εισιτηριοδιαφυγή.

Επιστροφή στο παρελθόν: Το 1993 η κυβέρνηση αναγκάστηκε να πα-
ραιτηθεί για τους γνωστούς λόγους και η νέα κυβέρνηση, με το δεύτερο
κατά σειρά νομοσχέδιο που έφερε στη νέα Βουλή, διέλυσε τις ΣΕΠ, ανασυ-
νέστησε την ΕΑΣ με τη μορφή της ΕΘΕΛ, και κατάσχεσε τα λεωφορεία τα
οποία εξακολουθούν να λειτουργούν με τις αρχικές και νόμιμες άδειες επ’
ονόματι των ιδιωτών που τα αγόρασαν.
Με νόμο του υπουργού Δικαιοσύνης κ. Κουβελάκη παρασχέθηκε α-
μνηστία για όλες τις παράνομες πράξεις, ακόμη και κακουργήματα που δι-
επράχθησαν εις βάρος των ιδιοκτητών των λεωφορείων (ξεβρακώματα,
εμπρησμοί, ξυλοδαρμοί, απόπειρες φονικών πράξεων, υλικές ζημίες, κλπ.)
κατά το χρονικό διάστημα λειτουργίας των ΣΕΠ. Ο καλύτερος τρόπος δια-
τήρησης του κοινωνικού χαρακτήρα των Αστικών Συγκοινωνιών είναι να
λειτουργούν βιώσιμα και οικονομικά για το κράτος από φορείς που έχουν
το ανάλογο κίνητρο, υπό την εποπτεία, έλεγχο και παρέμβαση όπου χρειά-
ζεται του κράτους. Μία αναδρομή στο παρελθόν του 1990-1993 δεν θα έ-
βλαπτε>>.

(Από την εφημερίδα “Η Καθημερινή”)

.

Το Εθνικό τυπογραφείο ξαναγεννιέται

 

Μια παληά ιστορία δείχνει ότι,η  Ελλάδα μπορεί ν’αλλάξει.

Το ενδιαφέρον και το πρακτικό πνεύμα κάνουν τη διαφορά.

(Τι έγραψε στο περιοδικό ΕΙΚΟΝΕΣ η δημοσιογράφος Νατάσα Πατσιούρα)

 

 

typografeioΝτροπή για τη χώρα έγινε το Εθνικό Τυπογραφείο, σε ένα κτήριο που οι μαυρισμένοι του τοί- χοι φυλλορροούσαν, με μηχανικό υλικό άχρηστο σχεδόν, με ανθρώπους που πήγαιναν να δουλέψουν στον καφκικό του χώρο με κρύα καρδιά. Και πάνω απ’ όλα …τα σκουπίδια! ΤονΦεβρουάριοτου 1992 ο έντυπος και περιοδικός Τύπος ανακαλύπτει ότι η «ιστορία μεταβλήθηκε σε χωματερή» και ο Υπουργός Προεδρίας κ. Σωτήρης Κούβελας επισκέπτεται το Τυπογραφείο, αντικρίζοντας «ιδίοις όμμασι» το μαρασμό του. Και η ανοδική πορεία ξεκινά, έστω κι αργά. Ειδικός γραμματέας διορίζεται ένας γνώστης του είδους, που προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα.
Και το πρώτο που κάνει είναι να …ανοίξει τις ντουλάπες! Αποδεικνύεται πως φυλάσσουν τα πιο
απίθανα πράγματα, παλιές αρβύλες, τρύπια παπούτσια, γρασαρισμένες φόρμες και παντελόνια με
σημειώματα του 1935! Είναι τα ρούχα των παλιών συνταξιούχων, που τα άφησαν προπολεμικά και
κανείς δεν τα πέταξε από τότε! Το επόμενο σοκ έρχεται από τα αρχεία εντύπων. Σωροί χαρτιών, που
φτάνουν μέχρι το ταβάνι, χωρίς καμιά ταξινόμηση, έτσι τυχαία ριγμένα εδώ και εκεί. Νοτισμένα από
την υγρασία, κιτρινισμένα, σάπια. Χάος!
Βήμα δεύτερο και σωτήριο ήταν η επέμβαση των φορτηγών. Τα σκουπίδια φεύγουν καθημερι-
νά με τους τόνους και ο τόπος αρχίζει να «ανασαίνει». Ξύλα, παλιοσίδερα, ντουλάπες, μαδημένες
σκούπες του …1950, αρβύλες και ό,τι άλλο άχρηστο φορτώνονται και παίρνουν δρόμο για τη
χωματερή ή τον ΟΔΔΥ, επιτέλους!
Πάνω από 80 φορτηγά «ξελαφρώνουν» το Εθνικό Τυπογραφείο από τη σαβούρα που το βά-
ραινε. Η εσωτερική επισκευή του κτηρίου αρχίζει. Το ραβδί της «νεράιδας» αγγίζει πρώτα από τον
τρίτο όροφο. Η αίθουσα στοιχειοθεσίας, άδεια πια από τους άχρηστους πάγκους, που κάποτε οι
στοιχειοθέτες έβγαζαν τα μάτια τους προσπαθώντας να φτιάξουν τις λέξεις γραμματάκι, γραμμα-
τάκι, βάφεται και μεταμορφώνεται σε αίθουσα συνεδριάσεων ο «Γουτεμβέργιος». Δίπλα ακριβώς
ετοιμάζεται μουσείο με μηχανές μονοτυπίας, που επί δεκαετίες τύπωναν ΦΕΚ, με μηχανήματα
τήξεως μολυβιού, με χειροκίνητα πιεστήρια.
Τα συρτάρια με τα στοιχεία περιμένουν κι αυτά να πάρουν τη θέση τους στο μουσείο. «Αρχαϊκά
πλατιά», «Ολυμπιακά ημίμακρα», «Ελζεπίρ στενά» στιγμαί 8,10,14… Σειρά έχει η αγορά νέων
μηχανημάτων, αλλά υπάρχει ένα βασικό πρόβλημα: «Ο προϋπολογισμός του Τυπογραφείου ήταν
μόλις 4 εκατομμύρια», θα πει ο ειδικός γραμματέας, Δημήτρης Κουροκαφόπουλος. Με τέσσερα
εκατομμύρια αγορές δεν γίνονται. Αναζητείται λύση επειγόντως και βρίσκεται …μέσα στη σαβούρα
– «θησαυρός». Οι τόνοι παλιού χαρτιού που είχαν αρχίσει να κινδυνεύουν από την υγρασία ή την
ξηρασία πωλούνται και φέρνουν σημαντικά έσοδα. Στην ώρα έρχεται και η βοήθεια του Υπουργεί-
ου Προεδρίας. Σύγχρονες μηχανές στήνονται δίπλα από το ηλικίας 40 χρόνων περιστροφικό
πιεστήριο. Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ, ο γίγαντας ξαναγεννιέται από τις στάχτες του. «Αγοράστη-
καν μηχανήματα αξίας 140 εκατομμυρίων και έχουμε στη διάθεση μας για φέτος άλλα 120, που θα
επενδυθούν στο σύστημα πληροφορικής, κυρίως με αγορές τερματικών. Θα αγοράσουμε κι άλλα
μηχανήματα για τη φωτοσύνθεση και δεν θα παραμελήσουμε τη βιβλιοδεσία…»